Niektórzy pracodawcy próbują obejść przepisy, zatrudniając pracowników jako „wolontariuszy” lub „samozatrudnionych”, choć faktycznie są oni pracownikami. Co to jest schijnzelfstandigheid i jak się przed nią bronić? Poznaj kroki do udowodnienia, że Twój kontrakt jest w rzeczywistości umową o pracę.
Czym jest schijnzelfstandigheid (ukryte zatrudnienie)?
Schijnzelfstandigheid występuje wtedy, gdy na papierze jesteś wolontariuszem lub freelancerem, ale w rzeczywistości wykonujesz pracę jak zwykły pracownik. Pracodawcy wybierają tę formę, by uniknąć obowiązków (płatnego chorobowego, składek).
Kiedy możesz domagać się uznania umowy?
- Jeżeli regularnie wykonujesz pracę na rzecz jednej firmy, otrzymujesz wynagrodzenie i podlegasz kierownictwu, to prawdopodobnie masz umowę o pracę.
- Nawet jeśli w kontrakcie widniejesz jako wolontariusz lub zzp’er (samozatrudniony), sąd może uznać, że umowa jest faktycznie umową o pracę, z pełną ochroną i świadczeniami.
- Przykład: programista pracujący na stałe w jednym biurze i pod kontrolą przełożonego będzie traktowany przez sąd jako pracownik, nawet jeśli w umowie widnieje inny status.
Stappenplan – jak udowodnić, że masz umowę o pracę?
- Zbadaj kontrakt – sprawdź, jakie prawa i obowiązki są w nim opisane.
- Oceń praktykę – porównaj zapisy z faktycznym wykonywaniem pracy (czy są spełnione kryteria pracy, kierownictwa i wynagrodzenia?).
- Skorzystaj z „rechtsvermoeden” – jeśli przez co najmniej trzy miesiące pracujesz minimum 20 godzin miesięcznie za wynagrodzeniem, prawo domniemywa istnienie umowy o pracę.
- Uzyskaj pomoc prawną – poproś o wsparcie związek zawodowy, poradnię prawną lub prawnika; możesz skierować sprawę do sądu.
Nie pozwól, by nieuczciwy pracodawca wykorzystywał Cię jako „pseudo-freelancera”. Jeśli spełniasz kryteria pracy, kierownictwa i wynagrodzenia, przysługują Ci prawa pracownicze.
👉 Skontaktuj się, jeśli uważasz, że Twój status jest błędnie określony.